Ölüm arzusu, hayatın bir sonraki anına
geçme umuduna rest çekmektir. Eğer bu bilinçli bir arzuysa saygı duyulmalıdır.
Kendini yok etme hakkı, (ötanazi) yasalarla korumaya alınmalıdır.
Koşulları belirlenmeli ve hakkını kullanmak isteyene yardımcı olunmalıdır. Ötanazi
intihar gibi bir kendinden, yani yaşamdan kaçış değildir. Ölüme bilinçli bir
teslimiyettir. Ötanazi için, sağlık nedeniyle hiçbir zaman özgür
varlığıyla yaşayamayacağı bilgisini netleştiren bilinç iradesiyle aklı başında insanın
alabileceği intihar kararı denebilir.
Ancak ölüm hakkı bedensel engelli olmanın ruhsal çöküntüsünden kaçışa asla çare yapılamaz. Engelsiz olup da zorlu yaşam koşullarından kaçış yolu da yapılamaz. Bedensel engelden ve ruhsal bunalımdan ileri, beynini bile kullanamaz olmaya gelme sınırında yaşamdan cesurca bir vazgeçiş hakkı sayılmalıdır.
İnsan bitki gibi yaşamak istemez; öleceksek de sürünmeden ölelim. İnsanın aklı başındayken yaptığı seçimle, bitkisel yaşama geçme durumunda veya çaresi umutsuz işkence gibi acılara gark olduğunda anca geçerlik kazanan soylu bir özgürlük hakkı yapılmalıdır.
Muharrem Soyek
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder