Ölüm arzusu, hayatın bir sonraki anına
geçme umuduna rest çekmektir. Eğer bu bilinçli bir arzuysa saygı duyulmalıdır.
Kendini yok etme hakkı, (ötanazi) yasalarla korumaya alınmalıdır.
Koşulları belirlenmeli ve hakkını kullanmak isteyene yardımcı olunmalıdır.
Ötenazi intihar gibi bir kendinden, yani yaşamdan kaçış değildir. Ölüme
bilinçli bir teslimiyettir. İnsanın aklı başında olduğu hâlde sağlık nedeniyle
hiçbir zaman özgür varlığıyla yaşamını sürdüremeyeceği bilgisini netleştiren bilinç
iradesiyle alabileceği intihar kararı da diyebiliriz buna. Ölüm hakkı, bedensel
engelli olmanın ruhsal çöküntüsüne çare yapılamaz. Engelsiz olup da zorlu yaşam
koşullarından kaçış yolu da yapılamaz. Bedensel engelden ve ruhsal bunalımdan ileri,
beynini bile kullanamaz olmaya gelme sınırında yaşamdan cesurca bir
vazgeçiş hakkı sayılmalıdır.
İnsan bitki gibi yaşamak istemez; öleceksek de sürünmeden ölelim. İnsanın aklı başındayken yaptığı seçimle, bitkisel yaşama geçme durumunda veya çaresi umutsuz işkence gibi acılara gark olduğunda anca geçerlik kazanan bir hak yapılmalıdır.
Muharrem Soyek
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder